piątek, 22 maja 2026

    Na temat migdałów rodzice słyszą  często i wiele. W stanach zapalnych zdarza się,  że są powiększone, ale właściwe leczenie szybko przywraca je do „zdrowia”. Co jednak robić  gdy mamy do czynienia z przerośniętym migdałem? Po czym to poznać?

   To czy migdał jest przerośnięty i czy należy go usuwać ocenia lekarz laryngolog.
Przerośnięty migdał ma największy wpływ na sposób oddychania dziecka – takie dziecko:

  • oddycha ustami;
  • śpi z otwartą buzią;
  • ma bezdechy;
  • chrapie.

Czym się objawia i co powoduje przerośnięty migdał?

   Niewłaściwe oddychanie może spowodować wadliwy zgryz lub nawet nieprawidłowy rozwój podniebienia, a niesie to za sobą oczywiście konsekwencje związane z wadliwą wymową.

   Cechą charakterystyczną dla dzieci z przerośniętym migdałem jest tzw. mowa nosowa. Powietrze, które dziecko wdycha jamą ustną jest zimne. Należy więc pamiętać, że takie powietrze może zawierać drobnoustroje i inne szkodliwe związki dla organizmu. Stąd częste nawracające infekcje dróg oddechowych i przedłużające się katary.

   Przerost migdała bardzo często powoduje zapalenie ucha środkowego. Wtedy dziecko zaczyna gorzej słyszeć, a dalej prowadzi to nawet do niedosłuchu.

   Częstym objawem przerośnięcia migdałka u naszego dziecka jest również zmiana w zachowaniu naszej pociechy. Dzieci te bardzo często stają się nagle marudne, senne, zmęczone i apatyczne, zaczynają się skarżyć na bóle głowy oraz tracą apetyt.

   Należy pamiętać, że nie zawsze możemy mieć styczność ze wszystkimi objawami. Jako rodzice musimy być jednak czujni i bacznie obserwować nasze dzieci. W dobie obecnego rozwoju medycyny, diagnozę lekarze stawiają szybko, więc prędko można zacząć leczenie.

piątek, 8 maja 2026

     A teraz kilka ćwiczeń utrwalających prawidłową wymowę głoski "sz" w wyrazach. Zaczynamy od wyrazów, gdzie utrwalana głoska znajduje się na początku:

szabla, szachownica, szachy, szacunek, szafa, szajka, szakal, szal, szalik, szał, szałwia, szampan, szampon, szata, szatnia, szatyn, szef, szelki, szept, szew, szewc, szop, szopa, szopka, szubienica, szufelka, szuflada, szum, szyba, szybowiec, szydełko, szyja, szyk, szyld, szyna, szynka, szypułka.

     Proszę zwrócić uwagę, że nie podaję wyrazów z głoską "r" oraz wyrazów gdzie występuje podwójne "sz" i dwie głoski "sz" i "s" w jednym słowie. Nie każde dziecko potrafi na początku terapii logopedycznej wymawiać głoski "r" oraz posiadać umiejętność kinestetyczną, aby wymówić poprawnie w jednym wyrazie "sz" i "s".

     Aby lepiej utrwalić można pobawić się w rymy:

szydełko - szkiełko

szachownica - szubienica

szuflada - szpada

szelki - szufelki

szew - szef

szafka - szajka

     Następnie utrwalamy w środku wyrazów:

bambosze, daszek, depesza, dyszel, kalosze, kasza, kaszanka, kaszel, kieliszek, kieszeń, kiszonka, klisza, koniuszek, kosze, koszula, koszyk, koszykówka, kwiatuszek, leniuszek, łańcuszek, maszyna, muszelka, naszyjnik, nosze, paluszek, pasza, poddasze, poszewka, ptaszek, puszek, pyszałek, tusza, uszy, wianuszek, wieszak, wujaszek.

     Kolejną zabawą może być tworzenie zdrobnień:

dach - daszek

duch - duszek

pech - peszek

kwiat - kwiatuszek

puch - puszek

łańcuch - łańcuszek

paluch - paluszek

ucho - uszko

wianek - wianuszek

wujek - wujaszek

     Ostatnim etapem jest utrwalanie głoski "sz" na końcu wyrazu:

afisz, dobosz, gulasz, kalosz, kapelusz, klosz, koklusz, kosz, lemiesz, mysz, plusz, wesz.

     Można pobawić się w tworzenie par na zasadzie skojarzeń:

afisz - słup ogłoszeniowy

dobosz - bębenek

gulasz - kucharz

kalosz - kałuża

klosz - lampa

koklusz - kaszel

kosz - jabłuszka

      

      


     Na temat migdałów rodzice słyszą  często i wiele. W stanach zapalnych zdarza się,  że są powiększone, ale właściwe leczenie szybko przy...